Kinderen verklaren de oorlog in Ayacucho

Eens per jaar is er oorlog in Peru. Ik heb het niet over de burgeroorlog die hier tussen 1980 en 2000 heftig heeft huisgehouden maar over een andersoort oorlog die jaarlijks terugkeert en die niemand ontziet. Het gaat om een waterballonnenoorlog die wordt gevoerd door kinderen die tot op het bot bewapend de straat op gaan.

Het is een verstandige zet om vrienden te maken met de kinderen uit de buurt en strategieën te bedenken over hoe je overige kinderen naar je hand kunt zetten. In groepen staan ze je op te wachten op de hoek van de straat en ze aarzelen geen moment om je keihard te grazen te nemen. Met een blanke huid kan je jezelf maar beter helemaal bewapenen, want als gringo ben je het beste slachtoffer. In maart is het carnaval in Peru en de straten vormen deze hele maand het toneel van een gigantische waterballonnen oorlog!

Ik werkte een periode in de stad Ayacucho, waar het Nederlandse project Mama Alice met  straatkinderen en kinderen uit achterstandswijken werkt. In maart verzamelen iedere dag alle kinderen honderden waterballonnen in huis en hebben ze een maand lang vrij spel om werkelijk alles en iedereen te bekogelen en nat te spuiten met waterpistolen.Zelfs hele emmers met water worden door deze water-milities niet geschuwd. Mannen, vrouwen, buschauffeurs, tuktuk-drivers, zakenmensen, dokters, iedereen wacht hetzelfde lot. De enige ongeschreven regels die er zijn bestaan eruit dat moeders met heel kleine kinderen, net geklede mensen en mensen met telefoons in hun hand gespaard worden.