|
“Doe jij iets voor mij, dan doe ik iets voor een ander” |
 |
 |
|
Geschreven door Lineke van Hal
|
|
Handel drijven zonder de tussenkomst van geld, in onze kapitalistische maatschappij klinkt het vreemd, maar binnen het LETS is het de normaalste zaak van de wereld. Zo laat Kim haar belastingformulieren invullen door Marco en geeft hem daar tien sterren voor. Met deze sterren betaalt Marco zijn gitaarles bij Tom. Tom kan met deze sterren vervolgens zijn tuin laten omspitten.
LETS staat voor Local Exchange Trading System. Het is een ruilsysteem voor diensten en goederen op lokaal niveau. In Nederland zijn er meer dan honderd LETS-kringen. Anton van der Meer is bestuurslid van de LETS-gemeenschap in Nijmegen en hem spreekt vooral het sociale aspect van LETS erg aan. “Het heeft niet alleen met handelen te maken, maar ook met sfeer. Het menselijke contact tussen handelaar en ontvanger staat centraal.” Dat het LETS ook nog een andere insteek heeft dan alleen maar ‘zonder geld dingen voor elkaar krijgen’, maakt ook Barbara Touburg duidelijk. Zij is actief binnen het Utrechtse LETS: “Handel is niet het doel, maar een middel om bijvoorbeeld ongelijkheid te verminderen.”
Hoe komen handelaar en ontvanger met elkaar in contact? In het LETS-ledenblad kunnen mensen hun diensten aanbieden. “Maar”, zegt Anton, “als je elkaar in levende lijve ontmoet en met elkaar praat kom je veel sneller tot een ruil.” In Nijmegen worden dan ook ruilbevorderingsavonden georganiseerd en in Utrecht kunnen LETS-leden elkaar ontmoeten tijdens het maandelijkse kLETScafé. Toen Henny van den Nagel lid werd van LETS in Utrecht besloot ze haar huis te laten verven, dit zorgde ervoor dat ze meteen 800 sterren in de min stond. “Het LETS-bestuur dacht dat ik een profiteur was,” vertelt ze lachend, “en besloot me te vragen of ik in ruil voor sterren ‘handelsbevorderaar’ wilde worden. Ik moest andere mensen die flink in de min stonden stimuleren om hun diensten aan te bieden.”
“Door het LETS worden allerlei diensten weer beschikbaar die in de maatschappij vaak zijn weggevallen”, benadrukt Henny. “Ik ben verpleegkundige en ben enkele keren bij de zieke moeder van een LETS-lid op bezoek gegaan om deze vrouw uitleg te geven over hoe ze het beste met haar ziekte om kan gaan. Voor zulke dingen is binnen de reguliere gezondheidszorg vaak geen tijd.” Ook voor mensen die financieel minder draagkrachtig zijn, kan LETS veel betekenen. Anton vindt dat isolement vaak een bijverschijnsel is van armoede: “Mensen sluiten zich op, komen nog nauwelijks met anderen in contact. Door het LETS heb je meer mogelijkheden en kom je mensen tegen die in dezelfde situatie zitten.”
Over het uitbetalen van ruilpunten ontstaat wel eens onenigheid. Wordt het koffiepraatje voordat Marco begint met het invullen van de belastingformulieren ook in rekening gebracht? Gezelligheid kent immers geen tijd. En verdient een computerprogrammeur met het virusvrij maken van een computer evenveel als iemand die de computerkamer komt schoonmaken? Op deze laatste vraag heeft Anton een passend antwoord: “We gaan ervan uit dat je dingen doet die je leuk vindt. Het gaat om de vreugde die je uit je werk haalt en niet hoeveel je ermee verdient.”
Kijk voor meer informatie op: www.letsland.nl
|
2005 - Handel